Zaterdag 7 september

 

Concerto Foscari  
  Paweł Miczka (viool, altviool)
  Franciska Anna Hajdu (viool, altviool)
  Fredrik Hildebrand (cello)
  Elisabeth Champollion (blokfluit)
  Claudius Kamp (blokfluit, dulciaan)
  Alon Sariel (luit)



2019 - Rembrandt-jaar (350e sterfdag) ‘Rembrandt!’

350 jaar geleden stierf Rembrandt Harmenszoon van Rijn in Amsterdam. Rembrandt was tijdens zijn leven al een icoon. Het programma van vanavond volgt de basisparameters van Rembrandt's leven dat leidt naar een tijdperk van pracht, gekenmerkt door politieke, maatschappelijke en religieuze veranderingen. Op het raakvlak tussen het strenge Spaanse katholicisme en het oprukkend calvinisme, dat uiteindelijk de contra-reformatie onderdrukt, ontstaan ​​muzikale combinaties en vernieuwingen, die verbonden zijn met grote namen uit de muziekgeschiedenis. Een rijke muziektraditie in een verbazingwekkende atmosfeer van tolerantie.

Concerto Foscari, onder artistieke leiding van Alon Sariel, creëert een muzikale caleidoscoop van die jaren. De allesbepalende naam van het heersende muzikale leven is Jan Pieterszoon Sweelinck, componist en organist in de Oude Kerk in Amsterdam, wiens Ballo del Granduca te horen is. Of de Engelse componist John Bull Sweelinck persoonlijk kende is historisch niet bewezen, maar zonder twijfel telt hij in zijn laatste creatieve Antwerpse jaren mee in de grote kring van de Nederlandse muziekscene. Een intieme Fantasia en een Pavan van Bull tonen zijn unieke kunst.

Constantijn Huygens, bekend diplomaat in dienst van de Nederlandse stadhouder, is niet alleen bekend als invloedrijk politicus, maar ook als componist en dichter. Op voorspraak van Huygens schaft het hof verschillende werken van Rembrandt aan. Hij roemt de schilderijen: ‘boven alles verheven en niet te overtreffen in schoonheid’. Huygens steunt ook andere musici. Zo beveelt hij de beroemde violist Carel Hacquart aan voor een baan bij het Mauritshuis. Een van Hacquart's vioolsonates staat vanavond op het programma. Evenals het enige bewaard gebleven instrumentale stuk van Huygens zelf, een Allemande voor viola da gamba. De politieke pluraliteit en culturele ruimdenkendheid van die tijd in Nederland worden weerspiegeld in nieuwe compositorische benaderingen. Vooral luitmuziek wordt gedomineerd door variatie en een mix van nieuwe stijlen. Jacob van Eyck bewerkt het patriottische lied Wilhelmus van Nassouwe. De eerste bron van het Wilhelmus leidt ons naar Adriaen Valerius. Met de Gedenck-Clanck, een uniek compendium van gedichten en melodieën, was hij getuige van de langverwachte culturele en politieke onafhankelijkheid.  Aan de andere kant van de grens, componeert Louis de Moy, misschien van Nederlandse afkomst en werkzaam aan het hof van Oost-Friesland in Emden, de Pavana d'Aurick.
De harmonisch gedurfde triosonates van de karmelitische monnik Benedictus Buns, de luitmuziek van Joachim van den Hove en de virtuoze vioolwerken van Johannes Schenck geven een muzikaal beeld van deze tijd. Een beeld dat qua complexiteit en diepte lijkt op de elegantie en kleurgebruik van Rembrandt. Hugenoot en Nederlandse luitspecialist Nicolas Vallet componeerde zogenaamde Airs de Cour: seculiere, luitachtige stanza-liedjes.
Peter Philips uit Engeland zorgt met zijn briljante consortmuziek, geïnspireerd door zijn reizen naar Italië, Spanje en Frankrijk, voor furore buiten de grenzen van zijn laatste thuisstad Antwerpen.

De bijna onlesbare dorst van de Nederlanders naar de kunsten, de wetenschappen en de burgerlijke vrijheden, leidde tot de beroemde ‘Gouden Eeuw’, die in geheel Europa ongeëvenaard bleef.

Met vrije improvisatie-onderdelen geeft Concerto Foscari tijdens dit concert een beeld van de uitvoeringspraktijk en kleurrijkdom van de tijd van Rembrandt.


Programma ‘Rembrandt!’

Emanuel Adriaenssen - Canson Englesa & Altra Canson Englesa - uit Pratum musicum longe amoenissimum

Joachim van den HoveCourante - uit Delitiae Musicae

Jacob van Eyck - ‘Doen Daphne D'over Schoone Maeght’ - uit Der Fluyten Lust-hof

Nikolaus Kempis - Symphonia à 2 Opus 3, No.18

Jan Pieterszoon Sweelinck / Samuel Scheidt - Ballo del Granduca - SwWV 319

Louis de Moy - Paduanna d'Aurick - uit Le Petit Boucquet de Frise orientale

Constantijn HuygensAllemande - uit Goess Ms.

Emanuel Adriaenssen - Volte de France - uit Pratum musicum longe amoenissimum

Adriaen Valerius - Lachriamae Pavan - uit Nederlandtsche gedenck-clanck

John Bull - The Spanish Paven - uit Fitzwilliam Virginal Book

(Pauze 10 minuten)

Nicolas Vallet  - Fortune Angloise - uit Le Secret des Muses

Peter Philips - Trio de la Cinquième Mode - uit Fitzwilliam Virginal Book

Jacob van EyckLachrimae - uit Der Fluyten Lust-hof

Johannes Schenck - Sonata Terza - uit Il giardino armonico Op. 3

Louis de Moy - l'Italiana & Spagnolet

Carel Hacquart - Sonata sesta a tre - uit Harmonia Parnassia Sonatarum


Het ensemble Concerto Foscari, onder de artistieke leiding van Alon Sariel, brengt jonge internationale musici met affiniteit voor barokmuziek samen. Het doel is het enthousiasmeren van mensen van alle leeftijden voor muziek uit de 17e en 18e eeuw. De programma’s van het ensemble vermelden zeldzame of vergeten werken gespeeld op historische instrumenten. Een zekere nadruk ligt daarbij op een inter-religieuze en inter-culturele programmering.

Als mandolinist, luitspeler en dirigent, is Alon Sariel thuis op het gebied van zowel vroege als nieuwe muziek. Hij trad op tijdens festivals zoals de Salzburger Biënnale voor Nieuwe Muziek en het Festival Oude Muziek Utrecht en in grote internationale concertzalen. 
Muzikale omwegen hebben Alon Sariel laten kennismaken met verschillende genres, van folk tot avant-garde, waardoor hij samenwerkte met een breed spectrum van eersteklas musici waaronder sopraan Emma Kirkby, countertenor Andreas Scholl, trompettist Markus Stockhausen, violist Jean-Christophe Spinosi en vele anderen.
Hij was prijswinnaar op een tiental internationale concoursen en ontving meerdere hoge onderscheidingen. Alon Sariel is ook actief betrokken bij verschillende sociaal-politieke projecten, waaronder Live Music Now (Yehudi Menuhin), Rhapsody in School (Lars Vogt) en de West-Eastern Divan (Daniel Barenboim).
Als solist en lid van verschillende ensembles toerde Alon Sariel door Europa, de VS, Mexico, Zuid-Amerika, Zuid-Afrika en het Midden- en Verre Oosten. Hij heeft masterclasses gegeven voor de Classical Mandolin Society of America (CMSA) en op universiteiten zoals Trinity College of Music (Londen), Lilla Akademien (Stockholm), de conservatoria van Kazan (Rusland) ZUŠ Nová Paka (Tsjechië) en Celaya (Mexico). Alon is oprichter en lid van PRISMA. Dit ensemble won de eerste prijs op de International Biber Competition in Oostenrijk 2015. Hij ontving van Brilliant Classics een lovende kritiek voor zijn opname ‘Paisiello in Wenen ter gelegenheid van de 200ste sterfdag van deze componist’. Alon Sariel's laatste opname ‘Telemandolin’ (Berlin Classics) kreeg het ‘Gouden Label’ van Klassiek Centraal (België) en het prestigieuze OPUS KLASSIK (Duitsland). Het album is door de pers beschreven als ‘een opname van epische proporties’ (Mandolin Café, VS).

>terug naar agenda<